Foto Roy

Het verhaal van Roy

Roy studeert geneeskunde en wil uiteindelijk aan de slag gaan als kinderoncoloog. Lees hier zijn verhaal. 

Roy

Ik was 15 jaar toen ik de diagnose lymfeklierkanker kreeg. Dit was in juni 2010. Die zomer zou ik 16 worden en ik had grootse plannen. Vakanties, afspreken met vrienden en flink van de zon genieten. Helaas verliep alles anders. Het was vreselijk om te horen dat je zo ziek bent. Niet alleen vreselijk voor mezelf, maar ook voor mijn familie en vrienden.

Behandeling

16 chemokuren binnen 8 maanden stonden op de planning. Mijn eerste kuur was al in augustus 2010. Het was super spannend en ik was erg benieuwd naar mijn reactie op de kuur zelf. Zou ik heel ziek worden? Vind ik nog steeds hetzelfde eten lekker? Misschien valt het wel mee?

Aan het eind van de eerste kuur voelde ik me al flink ziek. Gelukkig mocht ik naar huis om in mijn eigen bed te slapen. Ik bleef 5 dagen lang ziek. Zo ging het eigenlijk bij elke kuur. Dagje ziekenhuis, dan 5 dagen ziek en vervolgens 8 dagen redelijk goed tot dat ik weer de volgende kuur in ging. Bij zo’n kuur kreeg ik medicatie met allemaal verschillende soorten kleurtjes in me; de chemotherapie. Roze, groen en wit heb ik allemaal langs zien komen. 8 uur lang. Dat was een rare ervaring.

De maanden gingen snel voorbij. Ik kreeg te horen dat de behandeling goed ging en dat de kankercellen aan het verdwijnen waren. Dat motiveerde me enorm. In de tussentijd ging ik zo veel mogelijk naar school en sprak ik vaak met vrienden af. Ik was wel wat sneller vermoeid dan de anderen, maar ik haalde ook veel energie uit het feit dat ik gewoon nog kind kon zijn. Energie krijgen terwijl je vermoeid raakt, gek hè?  

Op 10 maart 2011 kreeg ik mijn laatste chemokuur. De oncoloog belde me om te vertellen dat hij geen kankercellen meer in mijn lichaam kon vinden. Dat was een geweldig moment voor mij en mijn dierbaren. In de tijd na mijn ziekte ben ik snel weer aan de slag gegaan met school, werk, voetbal en leven als een 16-jarige. Misschien iets te snel, want ik merkte dat ik vaak over mijn grenzen ging. Mijn lichaam had nog tijd nodig om te herstellen.

De toekomst

Inmiddels zijn we een aantal jaren verder na mijn laatste chemokuur. Ik ben geneeskunde student en heb de ambitie om uiteindelijk aan de slag te gaan als kinderoncoloog. Ik wil van mijn artsen mijn collega’s maken. Daarnaast ben ik ook actief als ambassadeur van KiKa en als voorzitter van de Kinderadviesraad in het Prinses Máxima Centrum. Ik wil kinderen dezelfde toekomst geven als die ik heb gekregen. Een toekomst waarin ieder kind de kans krijgt om zijn dromen waar te maken.

 

Meer persoonlijke verhalen

 

Steun KiKa

Elke week krijgen 10 kinderen kanker.
25% redt het niet.

Doneer

Steun KiKa

De strijd tegen kinderkanker winnen we alleen als we het samen doen. Word donateur of steun ons éénmalig.

Doneren