Rosanne

Het verhaal van Rosanne

Rosanne hoorde in de zomer van 2017 dat ze lymfeklierkanker had. Ze was toen 11 jaar en zou beginnen in de brugklas.

Rosanne

Het begon allemaal toen ik in groep 8 zat. Ik had rond april 2017 last van mijn linkerarm wat we eerst gewoon afdeden als verrekt bij de gym. Ik had het wel tegen mijn ouders verteld en ik dacht dat het na de vakantie wel wat beter zou gaan, maar toen ging mijn oma dood dus was iedereen daarmee bezig en was mijn arm even op de achtergrond.

Ik kreeg steeds meer last en we zijn ermee naar de huisarts gegaan en die heeft ons gezegd dat als het na 1/2 weken niet over was, ik wel naar de kinderfysiotherapeut kon gaan en dat hebben we gedaan. Die vertelde ons na de tweede afspraak dat ze voelde dat mijn lymfeklieren waren opgezwollen en dat we een echo moesten laten maken, waarop we na de uitslag meteen naar een kinderarts moesten.

Onduidelijk

Daar heb ik verschillende antibiotica gekregen maar het hielp niet. Ik kon niet meer slapen, want voelde harde bulten rondom mijn oksel zitten en heel mijn bovenarm begon rood te worden en vervellen. Ik voelde me nog steeds beroerd van de antibiotica die ik tijdens groep 8 kamp en de musical moest nemen. In de klas zei iedereen dat ik aids had en hierdoor voelde ik me heel verdrietig. 

Na een tijdje ben ik doorgestuurd naar de oncologie afdeling in het Sophia kinderziekenhuis, waar ik veel onderzoeken heb gehad waar eerst geen duidelijkheid uitkwam. Uiteindelijk hebben ze een biopt genomen en daaruit werd duidelijk dat ik ALCL (anaplastisch large cell lymphoom) had wat een vorm van lymfeklierkanker is. Het was toen al begin augustus. Ik kreeg nog wat onderzoeken om te kijken of ik uitzaaiingen had, wat niet het geval bleek te zijn. 

Behandeling

In de zomervakantie begon ik aan de chemokuren en startte ik het nieuwe schooljaar in klas ga1a met een pruik op. Het eerste halfjaar was ik vaak niet op school, in totaal heb ik 2 weken school gevolgd. Ik gebruikte wel soms de robot AV1 (hiermee kan vanuit huis de les op school worden gevolgd), maar meestal had ik te veel pijn om die te gebruiken. Ik lag elke 3 weken 5 dagen in het ziekenhuis en soms met een infectie tussendoor nog wel wat vaker in het ziekenhuis.

Ik kon amper iets want naar het toilet gaan was een inspanning die ik amper aankon en daarom heb ik de meeste tijd op de bank doorgebracht en was ik vaak niet goed gefocust en geen goede motoriek. Kleuren lukte me niet want dan zat ik zo te prielen om binnen het vakje te blijven terwijl ik er met mijn neus bovenop zat. Ik had meestal het gevoel dat ik helemaal in elkaar geslagen was en vervolgens in zo'n ronddraaiende cementwagen gelegd was en dat alles pijn deed. Als ik ging liggen in mijn bed had ik het gevoel alsof ik van 5 meter hoog op een plank was gegooid met mijn rug en een simpele knuffel of aanraking deed al pijn.  

Toen de chemo afgelopen was, moest ik nog steeds oppassen met wat ik at en mocht ik nog een poosje niet paardrijden. Sinds januari ben ik schoon. En in februari ben ik weer hele dagen naar school gegaan. Ik ben nu over naar 2 vwo met een aantal leuke nieuwe vriendinnen. Ik paardrij nu weer gewoon en eet weer alles wat ik wil. En ben nu sinds ik beter ben bezig met glazen potjes te versieren en te verkopen. 

Rosanne geeft een lichtje door

Ik kwam op het idee om potjes te versieren door mijn 2 kleine buurmeisjes Fiene en Sofie die mij een paar mooi versierde glazen potjes hadden gegeven met een waxinelichtje erin. We namen deze mee naar het ziekenhuis en kregen veel positieve reacties over de potjes, dus toen zijn we ze zelf gaan versieren met leuke spulletjes die we bij Action hadden gekocht. We zijn toen gewoon wat gaan knutselen en kijken wat het beste werkte en het mooist was.

Daarna had mama het op Facebook gezet, nadat ze een actie op de KiKa website had aangemaakt. Toen begonnen mensen gewoon geld te doneren en daar maakten wij dan een potje voor.  Ik vind het heel leuk om een beetje creatief bezig te zijn en ik heb hulp gekregen van mijn vriendinnen Iris en Meike en mijn moeder die meehielpen met het maken van de waxinelichtpotjes. We verkopen ze ook op een paar verschillende locaties zoals winkels maar ook op rommelmarkten hebben we gestaan en nu hebben we al een redelijk bedrag opgehaald voor KiKa.

Wil je de actie van Rosanne steunen? Klik hier voor haar actiepagina!

Steun KiKa

Elke week krijgen 10 kinderen kanker.
25% redt het niet.

Doneer

Steun KiKa

De strijd tegen kinderkanker winnen we alleen als we het samen doen. Word donateur of steun ons éénmalig.

Doneren