Indra

Het verhaal van Indra

Indra heeft zelf botkanker gehad. Ze deelt haar verhaal over de heftige periode waarin ze behandeld werd, maar ze vertelt ook hoe het nu met haar gaat. 

Hoi, ik ben Indra en ik ben nu bijna 13 jaar. De periode dat ik te horen kreeg dat ik kanker had, was erg zwaar. Het enige wat ik toen dacht was dat ik iets verschrikkelijks had en dat het slecht kon aflopen. Ik voelde me verdrietig en boos. Niet alleen omdat het me zo is overkomen, maar ook dat de huisarts iedere keer zei dat het groei- of spierpijn was. Ook mijn eerste fysiotherapeut zei dat. Alleen de fysio die ik daarna kreeg omdat het erger werd, zei dat ik een foto moest laten maken. Alleen zij en mijn ouders hadden echt gezien dat het niet langer zo door kon. Dus kort gezegd was het superlastig.

Later kreeg ik van de dokter te horen dat het over botkanker ging. Dat was lastig, want ik had eigenlijk nooit gehoord dat er ook botkanker was. Ik kende alleen leukemie en meer niet. En later in het gesprek zei de dokter dat er maar weinig mensen dat krijgen. Mijn gevoelens sloegen op hol. Wat had ik pech!

Dagelijkse leven 

Na een tijd chemo en andere rottige dingen ben ik eindelijk sinds begin februari 2019 gestopt met de chemokuren. Daar ben ik blij mee, want nu kan ik op een speciale school weer gewoon leren in plaats van vanaf de computer. In het dagelijkse leven zijn er sommige dingen waar ik tegenaan loop:

  1. Een mengsel van verschillende gevoelens die opeens opduiken zonder dat ik het door heb.
  2. Als ik die gevoelens heb, ben ik snel gestrest.
  3. Mijn been kan nog niet tegen harde stoten waardoor ik op school soms voor de veiligheid in een rolstoel zit, ook al kan ik lopen.
  4. Dat rennen, springen, paardrijden, staand tennissen en andere sporten nog echt niet mogen.
  5. Dat ik niet achter mijn plagerige broertje kan zitten, want rennen kan nog niet.

Het gaat erg goed met me. Ik pak de dingen die ik leuk vind op een mooie manier op waardoor mijn been niet teveel belast wordt. Ik ben ook erg rustig en denk goed na als ik iets ga doen. Ik heb op mijn nieuwe school ook weer nieuwe vriendinnen gemaakt en die zien mij zoals ik ben. Ze kijken niet op van een beperking of andere vreemde dingen. Ik heb gelukkig alles nog wat mijn hart begeert op mijn eigen bovenbeen bot na.

Dromen

Mijn droom is dat ik een eigen paard krijg en dat ik hopelijk schrijfster en illustrator kan worden. Dat zou super zijn. Wat ik wil doorgeven aan iedereen die nu nog kuren heeft is dat je moet vechten als een leeuw of leeuwin. Zorg dat je niet opgeeft en probeer leuke dingen te gaan doen. Een spelletje kan al helpen.

En voor de anderen die al uit de kuren zijn, probeer alles te laten zien wat je goed kan en volg je dromen. Ook al heb je of krijg je een beperking, er zijn altijd dingen waar je goed in bent.

Mijn nieuwe kamer is supermooi geworden alleen Eh... het is nu alweer een bende. Sorry, dat is als je puber bent. Meer leuke dingen dan saai opruimen in je kamer, maar ja ik zou het wel weer moeten doen. Zo meteen kan ik niet eens huiswerk meer doen. Maar oké, het was een supermooie kamer en ik ga ervoor zorgen dat dat het ook weer wordt.

Groetjes,
Indra

Steun KiKa

Elke week krijgen 10 kinderen kanker.
25% redt het niet.

Doneer

Steun KiKa

De strijd tegen kinderkanker winnen we alleen als we het samen doen. Word donateur of steun ons éénmalig.

Doneren