Nooit voor altijd, wel voor eeuwig

In juni 2012 overleed een speciale vriend van mij, Frits Doomen aan maagkanker. Zijn droom was om samen met mij een col uit de Tour de France te kunnen fietsen. En wel de Col de Madeleine. Dit zou gaan gebeuren in het voorjaar van 2011. Helaas werd Frits tijdens ons verblijf in Annecy zo ziek dat wij zijn droom niet konden verwezenlijken. In 2014 heb ik omdat ik onze droom niet los kon laten alsnog de Col de Madeleine beklommen.

Dit keer met de as van Frits die ik boven op de top heb uitgestrooid. Zo is onze droom alsnog ten dele uitgekomen en zal Frits altijd getuige zijn van elke wielrenner die de top van de Madeleine passeert. In 2016 heb ik over onze veel te korte vriendschap en het ziekteproces van Frits, alsmede de tocht naar de Madeleine een boek geschreven. Van elk verkocht boek gaat nu € 1 naar KiKa, Frits zou dit zo gewild hebben.

Inmiddels heb ik een bedrag van € 135 kunnen overmaken naar KiKa. Hij had immers tijdens zijn crematie ook een donatie voor KiKa gevraagd. Ik heb als titel eigen woorden van Frits gebruikt.

Nooit voor altijd, wel voor eeuwig